ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ

2
4549

Η αλήθεια είναι ότι άρθρα που αφορούν σχολεία,παιδικούς σταθμούς κλπ. πιθανόν να έχεις συνηθίσει να εστιάζουν περισσότερο στα….θετικά,έτσι δεν είναι;Όχι στο thesmellofmommy όμως που προσωπική μου επιθυμία αν με ρωτάς, είναι να ακούγονται μόνο αλήθειες αγγίζοντας πολλές φορές ακόμα και τα πιο….τζιζ θεματάκια!

Και επειδή σε λίγο καιρό θα βρισκόμαστε σε αυτή την φάση προετοιμασίας για την νέα σχολική χρονιά και επειδή αρκετές μαμάδες ίσως βρίσκονται σε δίλημμα και σε δεύτερες σκέψεις σχετικά με το αν θέλουν να πάνε το παιδί τους παιδικό σταθμό η είναι στην αναζήτηση του «ιδανικού»παιδικού σταθμού,σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα να μοιραστώ κι εγώ την δικιά μου εμπειρία….

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής θα χαιρόμουν πολύ αυτό το άρθρο να ήταν τελείως διαφορετικό,ας πούμε γεμάτο ενθουσιασμό και χαρά για την καλύτερη επιλογή παιδικού σταθμού που κάναμε την χρόνια που πέρασε και μπλα μπλα μπλα….#not Όνειρο άπιαστο!Για μας τουλάχιστον η εμπειρία της πρώτης φοράς παιδικού σταθμού δυστυχώς δεν ήταν και η καλύτερη!

Και θα ξεκινήσω ξεκαθαρίζοντας σου πρώτα κάποια πράγματα για να είμαι απόλυτα εντάξει απέναντι στην κάθε μανούλα που με διαβάζει!Τι εννοώ….

Αρχικά είμαι μια stay at home mom όπως θα ξέρεις!Αυτό σημαίνει ότι δεν εργάζομαι και δεν είχα κάποια τέτοια πίεση ώστε οπωσδήποτε το παιδί μου να πρέπει να πάει παιδικό σταθμό!Για κάποιες αυτό ονομάζεται και σαν ενα είδος»πολυτέλειας»!Δεν θα το αναλύσω όμως αυτό το κομμάτι σε αυτό το άρθρο,ξέρεις άλλωστε ότι στο σύνολο έχω 3 μικρά παιδιά και το πιο μικρό μου μόλις χρόνισε!Οπότε είπα να δοκιμάσω την εγγραφή σε κάποιον παιδικό σταθμό για το μεγάλο μας αγόρι την χρόνια που πέρασε αλλα απο την αρχή πολύ διστακτικά και έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι αν δεν πάει καλά,δεν του αρέσει του παιδιού κλπ.θα σταματήσουμε φυσικά!

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΟΝ 3,5 ΧΡΟΝΩΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ:

1.-Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που θέλησα να δοκιμάσουμε τον παιδικό σταθμό ήταν το κομμάτι της ομιλίας του παιδιού και της κοινωνικοποίησης γενικότερα.Πιο συγκεκριμένα το μεγάλο μου αγόρι άργησε να μιλήσει και ήταν κάτι που λίγο μας είχε αγχώσει και συγκεκριμένα περισσότερο την παιδίατρο μας.Σε συζήτηση μαζί της μας πρότεινε το σχολείο και μας είπε ότι λογικα θα τον βοηθήσει στο κομμάτι του λόγου αλλα και της επικοινωνίας και της κοινωνικότητας του γενικότερα.

Η αλήθεια είναι πως αυτά τα δυο στοιχεία θεωρούνται χαρακτηριστικά της παρακολούθησης του παιδικού σταθμού για όλα τα παιδιά!Οπότε δεν μου φάνηκε παράλογη η συσχέτιση αυτή!Και είπα ότι εφόσον δεν είναι πολύ μικρός ίσως να του κάνει πραγματικά καλό και να τον βοηθήσει!#not μάλλον

2.-Η ύπαρξη των δύο μικρότερων αδελφών του στο σπίτι!

Θα σκεφτείς σίγουρα σαν πρώτη σκέψη γιατι και τι σχέση έχει αυτό;Δεν έχεις άδικο!Φυσικά ο ερχομός των αδελφών του στην ζωή ήταν μια τεράστια χαρά για όλους μας και για τον ίδιο και η δημιουργία μιας νέας ασχολίας/παρέας στο σπίτι!

Όμως όταν μιλάμε για τόσο μικρές ηλικιακές διαφορές μεταξύ στα αδέλφια και για παιδιά που ενδεχομένως να θέλουν τον δικό τους χρόνο(όπως αποδείχτηκε)σε κάποια αναπτυξιακά θέματα και αναπτυξιακά ορόσημα,τότε η παρουσία μικρότερων ηλικιών και μωρού στο σπίτι μπορεί να δημιουργήσει μια παραπάνω συναισθηματική φόρτιση(ζήλια,ξεσπάσματα)καθώς και μια πιο μπερδεμένη αντίληψη!Δηλαδή ένα ήδη μικρό παιδί όταν για δύο συνεχόμενες φορές καλείται ξαφνικά να πάρει τον ρόλο του»μεγάλου αδελφού» χωρίς ακόμα καλά καλά να έχει δημιουργήσει την δική του προσωπικότητα,μπορεί να του δημιουργηθούν και πολυ φυσιολογικά μάλιστα,κάποιες τύπου ανασφάλειες.Για να φέρω ένα παράδειγμα ενα παιδί ηλικίας 3 ετών που δεν μιλάει όταν έρχεται σε καθημερινή επαφή με επίσης παιδάκια που δεν μιλάνε(αφού μιλάμε για βρεφικες ηλικίες)τότε αυτό το γεγονός ίσως δεν τον βοηθάει και τόσο να εξελιχθεί.Ουσιαστικά μπορεί να του δημιουργεί και κάποια βήματα προς τα πίσω.Όσο περίεργο κι αν ακουστεί αυτό σε κάποιους!Φυσικά μιλάμε για περιπτώσεις έτσι!Δεν εννοείται πως αυτά που αναφέρω γενικά σε αυτό το άρθρο,θα συμβούν σε κάθε οικογένεια και πως είναι δεδομένα!Υπάρχουν όμως μεγάλες πιθανότητες.Και αν το σκεφτείς με την λογική θα δεις ότι όλα είναι πολύ πιθανά!Αλλά δεν ξεχνάμε ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό!Και στο λέω εγώ που έχω την προσωπική μου εμπειρία πάνω σε αυτό!

3.-Επίσης με το μεσαίο μας αγοράκι είχαν αρχίσει και κάποιοι συχνοί καυγάδες μεταξύ τους,που προσωπικά με στεναχωρούσαν πολύ και ήθελα να δω αν έτσι θα ηρεμούσαν λίγο τα….πνεύματα!Κάτι που τώρα το πιστεύω στο τριπλάσιο βαθμό οτι θα ίσχυε αυτο,αλλά στην ουσία δεν το μάθαμε ποτέ τελικά!

μετά το σχολείο επιστροφή στο σπίτι και αγκαλιά με τον αδελφό του στην πόρτα….

Έτσι είπαμε λοιπόν μήπως το να αρχίσει να βρίσκεται με παιδάκια της ηλικίας του που πιθανόν να μιλάνε κιόλας κλπ.ενδεχομένως να του αρέσει και να τον βοηθήσει/επηρεάσει θετικά!

#κάτι που επίσης τελικά δεν μπορέσαμε να μάθουμε ποτέ

Αυτοί ήταν οι δύο βασικοί λόγοι ανάπτυξης κυρίως και κάποιων παραπάνω πραγμάτων που θέλαμε να δούμε ως γονείς πηγαίνοντας το παιδάκι μας στον παιδικό σταθμό και αφού είχε κλείσει τα 3,5 χρόνια και δεν τον θεωρούσαμε και τόσο μικρό ώστε να το έχουμε και τύψεις μετά!Άλλωστε εξαρχής είπαμε ακολουθούμε το παιδί και τι επιθυμεί το ίδιο,αν δεν του αρέσει δεν θα συνεχίσουμε!

Όπως κι έγινε!

•Οι λόγοι που σταματήσαμε την 3η μερα προσαρμογής τον παιδικό σταθμό και δεν ξανά πήγαμε ποτέ:

1.- το σύστημα προσαρμογής του παιδικού σταθμού

Ήταν κάτι που για να είμαι ειλικρινής απλά με σόκαρε και απορώ κιόλας με τον εαυτό μου(μάλλον επηρεασμένη λίγο απο τους γύρω μου)πως άντεξα κι αυτές τις 3 μέρες αυτό το σύστημα προσαρμογής για το παιδί μου,για όλα τα παιδιά σαν το δικό μου παιδί!

Θα μου πεις εσύ αν άντεξες;Η το παιδί;

Θα σου πω και οι δύο.Και ύστερα θα σου ξανά τονίσω το ΕΓΩ,η μάνα!Θα αναρωτηθείς τι μου φάνηκε το τόσο τραγικό!

Θα σου πω ότι έφτασα σε σημείο μέχρι τον εαυτό μου να κατηγορήσω που το επέτρεψε αυτό να το βιώσει το παιδί μου για 3 ρημαδομέρες,για την ακρίβεια για 3 ρημαδοωρες που για μένα φαίνονταν αιώνες!Με κατηγόρησα επίσης γιατι απο την μια πρώτη συζήτηση που είχα με την διεύθυνση του παιδικού σταθμού δεν κατάλαβα το σύστημα που ακολουθούν!Αν και άπειρη μάνα στο θέμα των σχολείων ακόμα,πήγα τόσο διαβασμένη και ενημερωμένη ξέροντας τι θέλω και τι δεν θέλω για το παιδί μου!Μάλλον και αυτοί/αυτή τόσο διαβασμένοι ήταν για να τα πλασάρουν όλα ιδανικά στο δικό τους σχολείο!

Κάπου εδώ να τονίσω ότι στον παιδικό σταθμό,στο νήπιο και γενικά σε όλα τα σχολεία,αλλά ειδικά στον παιδικό σταθμό που μιλάμε για μικρές ηλικίες,πάμε τα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ και δεν πάμε για να τα παρκάρουμε κάπου….Τα πάμε σχολείο και συγκεκριμένα στον παιδικό σταθμό για να ψυχαγωγηθουν,να έρθουν σε επαφή με άλλα παιδάκια,μα κυρίως να παίξουν,να διασκεδάσουν και αν είναι να μάθουν και κάτι με βάση την ηλικία τους θα το μάθουν….Τα παιδιά των ηλικιών του παιδικού σταθμού είτε μιλάμε για βρέφη είτε για 3 ετών παιδάκια μέχρι πριν λίγο ήξεραν κατά βάση ως πρώτο τους γνώριμο περιβάλλον αυτο του σπιτιού τους,πέρναγαν χρόνο κυρίως με την μαμά τους και γενικά με την οικογένεια τους,με άτομα οικεία και αγαπημένα τους και δεν αισθάνθηκαν ποτέ άγνωστα μεταξύ αγνώστων!

Πάνε λοιπόν πρώτη φορά παιδικό σταθμό. Πάνε πρώτη φορά σχολείο.Φεύγουν από το πιο ασφαλές μέρος για εκείνα το σπίτι τους και την αγκαλιά της μαμάς και πάνε σε ένα νέο και ξένο περιβάλλον να περάσουν κάποιες ώρες της ημέρας τους χωρίς να γνωρίζουν κανέναν!

Πες μου λίγο!Είσαι γονιός,δεν είσαι γονιός,είσαι παιδαγωγός,δεν είσαι παιδαγωγός,δεν έχεις ξανά έρθει σε ουσιαστική επαφή ποτέ σου με παιδιά, διαβάζοντας το παραπάνω,μπόρεσες να μπεις έστω και για λίγο στην θέση τους;Στην θέση αυτών των μικρών ψυχών;Πώς λοιπόν κάποιος που το επάγγελμα του έχει να κάνει με παιδιά,με αυτές τις αθώες ψυχές δεν μπορεί να το κάνει;Δεν μπορεί να αισθανθεί το πως νιώθει ενα μικρό παιδί;

Και θες εγώ σαν μάνα να σε εμπιστευτώ μετά;Να εμπιστευτώ στα χέρια σου το παιδί μου;Πως;

Όχι.Δεν πάει το σχολείο σου να μετράει τα χρόνια,δεν πάει να μου κοκορευεσαι για τις επαφές σου,για για για….Όταν δεν μπορείς να καταλάβεις τον παιδικό κόσμο και δεν τα αντιμετωπίζεις σύμφωνα με την ηλικία τους,για μένα είσαι ο πιο ακατάλληλος επαγγελματίας στην πιο ακατάλληλη θέση!Και μιλάω κυρίως για όσους έχουν να κάνουν με λειτουργικές θέσεις ενός σχολείου που όμως είναι και η κινητήρια δύναμη για το πώς να κινούνται τα υπόλοιπα άτομα στελέχωσης ενός σχολείου π.χ. οι παιδαγωγοί που καλώς ή κακώς δυστυχώς πολλές φορές απλά ακολουθούν εντολές και οδηγίες ανώτερων!Πόσο με λυπεί αυτό που γράφω τώρα.Πόσο εκνευρισμένα μπορεί να το γράφω τώρα αυτό!Ισχύει όμως ρε γαμώτο!Ευτυχώς όχι πάντα!Υπάρχουν και οι δάσκαλοι της καρδιάς μας,οι παιδαγωγοί που πραγματικά θα βοηθήσουν με το έργο τους και που οι προσωπικές πεποιθήσεις τους και τα πιστεύω τους είναι πάνω από κάθε εντολή!Σπανίζουν όμως.Ειδικά στους παιδικούς σταθμούς.Και αυτό θα έπρεπε να αλλάξει!Γιατί όταν ακολουθείς ένα επάγγελμα που έχει να κάνει με παιδιά,μην υπογράψεις σε κανένα χαρτί αν δεν εξηγηθείς πρώτα οτι με την παιδική ψυχή δεν παίζουμε!

Ίσως ακούγομαι υπερβολική για κάποιους ομως ειλικρινά δεν με αφορά!Μόνο εγώ ξέρω το πώς αισθάνθηκα και σαν άνθρωπος(ω ναι!)πόσο μαλλον σαν μαμά όταν πήγα πρώτη μέρα σχολείο το παιδί μου και το άφησα απλά στην πόρτα,σε μια πόρτα που άνοιξε μόνο για να μου πάρει το παιδί από τα χέρια κλείνοντας σε δευτερόλεπτα.Ίσα που πρόλαβα να το χαιρετήσω.Το παιδί μου!

Αυτό ήταν το σύστημα»προσαρμογής»που ονόμαζε ο παιδικός σταθμός που είχα την ατυχία να δοκιμάσουμε για 3 μέρες/3 ώρες για την ακρίβεια με το μεγάλο μας αγόρι!Μα αν είναι δυνατόν εν έτη 2019 να υπάρχουν ακόμα αυτά τα παλαιοληθικά συστήματα!Σήμερα που η σύγχρονη ψυχολογία έχει αλλάξει οτι γνωρίζαμε μέχρι τώρα σχετικά με την παιδική ψυχολογία και τις μεθόδους ανατροφής κλπ.Σήμερα που η ενημέρωση είναι δίπλα μας,σήμερα που οι περισσότεροι γονείς επιλέγουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας σύμφωνα με τις αρχές της ενσυναίσθησης και του attachment parenting!Δεν μπορώ να δεχτώ σαν επιχείρημα σου λοιπόν ότι το σύστημα αυτό το λειτουργείς για 25 χρόνια!Δεν με αφορά!

Εγώ σαν μάνα και ένιωσα τραυματισμένη από αυτή την πρώτη απόπειρα και εμπειρία απο τον συγκεκριμένο παιδικό σταθμό!Φαντάσου αυτά τα παιδάκια,φαντάσου το παιδάκι μου….

Δεν θέλω να σου πω για την δική του αρνητική αντίδραση,νομίζω πως το υπέθεσες ήδη έτσι!Φυσικά και άκουσα το κλάμα του και πόνεσε η ψυχή μου.Φυσικά και δεν του άρεσε το ότι η μαμά τον άφηνε σε μια πόρτα!Φυσικά και δεν ήθελε να ξανά πάει σε αυτό το σχολείο!Ένα θα σου πω!Αυτές τις 3 μέρες που τον πήγα απο 3 ώρες εγω καθόμουν ακριβώς στο διπλανό κτήριο.Σε αναμμένα κάρβουνα.Να με τρώνε ήδη οι πρώτες τύψεις.Να μιλάω με άλλες ανήσυχες μαμάδες σαν εμένα και να λέω ευτυχώς δεν είμαι μόνη μου σε αυτό που βιώνω και σε αυτό που διαισθάνομαι.Και είπα την μαγική λέξη!Διαίσθηση.Η αλλιώς ένστικτο.Το ένστικτο της μάνας.Ναι αυτό!Τελικά υπάρχει!Και για μένα δούλευε απο την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου εκεί μέσα,σε αυτόν τον παιδικό που μου τα παρουσίαζαν όλα τόσο ρόδινα ενώ μέσα μου ήξερα οτι κάτι δεν μου αρέσει.Βγήκα σωστή.Γιατι αν ήμουν λάθος πρώτα από όλα το ίδιο το παιδί μου θα μου έδειχνε τον δρόμο και εγώ απλα θα το ακολουθούσα….Όμως αν και δεν μίλαγε ακόμα μπόρεσα να καταλάβω πολλά απο τα λίγα που μου είπε και από το ύφος του.Τα παιδιά μας ακόμα και αν είναι πίσω στην ομιλία,μας μιλάνε ακομα και με τα μάτια!Τα ξέρουμε.τα νιώθουμε.Τα καταλαβαίνουμε.

Και να ξέρεις κάτι φίλε διευθυντά παιδικού σταθμού η δασκάλου/παιδαγωγού,το στοίχημα σας έχει να κάνει με το ίδιο το παιδί!Τα παιδιά ειναι μικρά αλλα όχι χαζά!Όταν ενα παιδί δεν θέλει να ξανά έρθει στο σχολείο σου μάλλον κάτι έχεις κάνει λάθος.

Θα μου πεις σε 3 μέρες τι πρόλαβες να καταλάβεις;Θα σου πω πολλά.

Το ότι σταματήσαμε την 3η μέρα προσαρμογής ήταν ότι πιο σωστό έπραξα τελικά.Και ας μου είπαν ολοι γιατι δεν έδωσες χρόνο!Χρόνο σε τι;Ευτυχώς που σταματήσαμε εγκαίρως.Και έτσι για την ιστορία κι η άλλη ανήσυχη μανούλα που σου ανέφερα,μάντεψε;Έμεινε περισσότερο καιρό απο εμάς αλλα σύντομα κάνανε την αλλαγή τους και πήγαν σε αλλο σχολείο πριν καν τα μέσα της χρονιάς!Σημείωση:το παιδάκι της κυρίας λαλιστατο και χωρίς να σου πω πολλά,το απο μικρό….μαθαίνεις την αλήθεια το ξέρεις ετσι δεν είναι;Και πρόσφατα απο άλλη γνωστή ήρθε η επιβεβαίωση ενός απο τους φόβους μου, περί τιμωρίας και συγκεκριμένα του γνωστού πλέον καρεκλάκι σκέψης!Θες κι αλλα για να καταλάβεις ότι μάλλον δεν ήμουν υπερβολική;Η μαλλον μπορεί και να είμαι υπερβολική σε οτι έχει να κάνει με τα παιδιά μου και το καλό τους,και αυτό δεν το διαπραγματεύομαι καθόλου!

Ξεκινήσαμε την περσινή χρονιά με λαχτάρα και χαρά που το παιδάκι μας θα πήγαινε σχολείο.Και όμως απογοητεύτηκαμε οικογενειακώς.Αυτές οι μόνο 3 μέρες στάθηκαν η αφορμή για να δει ο γιος μου το κεφάλαιο»σχολείο»με πολύ αρνητική διάθεση!Ένα θα σου πω!Αν περάσουμε απέξω απο το συγκεκριμένο σχολείο το θυμάται απο μόνος του και μου το σχολιάζει αρνητικά,για να καταλάβεις το μυαλό αυτών των μικρών μας πλασμάτων….αυτό βέβαια που ξεχνάμε πιο συχνά να θυμόμαστε είναι την παιδική τους ψυχούλα….Ειλικρινά αν ήμουν ιδιοκτήτης η παιδαγωγός σε ένα σχολείο σαν αυτό και κάποιος μαθητής μου ένιωθε έτσι,το λιγότερο θα ήταν να νιώσω ντροπή και να σκεφτώ τι κάνω λάθος….

Έτσι για την ιστορία και επειδή έτυχε να στα αναφέρω παραπάνω,θα σου πω ότι το μεγάλο μας αγόρι με άλλη μια χρονιά τελικά στο σπίτι παρέα με τα δύο μικρότερα αδέλφια του,και εκεί λίγο πριν κλείσει τα 4 άρχισε να παίρνει μπροστά η γλώσσα του….Ξαφνικά οι λέξεις που έλεγε άρχισαν να αυξάνονται και εκεί που οι προτάσεις του ήταν ελάχιστες και το πολύ με δύο λέξεις ξαφνικά άρχισε να δημιουργεί ολόκληρες προτάσεις!Κάτι που επίσης δεν έκανε μέχρι τότε;Να….παπαγαλιζει!Να ακούει λέξεις και να τις επαναλαμβάνει!Πλέον δεν του ξέφευγε καμία!Συμπέρασμα;Ήθελε απλά τον χρόνο του!Αργά ή γρήγορα μίλησε,οπότε εκείνος ήταν έτοιμος!Πλέον δεν σταματάει βέβαια να μιλάει!

Και στο κομμάτι της κοινωνικοποίησης και της αλληλεπίδρασης όμως άλλαξε σε μεγάλο βαθμό!Επίσης σταδιακά….

Οπότε το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι κάποια πράγματα θα συμβούν απλά στον δικό τους χρόνο που για κάθε παιδί διαφέρει!Ναι υπάρχει η πλειοψηφία,κάποια στανταρ,τα γνωστά ηλικιακά ορόσημα(που απορώ γιατί υπάρχουν)και ναι σε πολλές περιπτώσεις ισχύουν,όμως σε κάποιες δεν ισχύουν τελικά χωρίς αυτό να σημαίνει και πρόβλημα απαραίτητα!Είναι αυτές οι εξαιρέσεις που απλά σπάνε τον κανόνα γιατί στην δική τους ανάπτυξη βάζουν τους δικούς τους χρόνους!Γονιός είσαι και θα αγχωθείς σε ένα βαθμό λογικό είναι όμως μην τρελαθείς κιόλας και μην σκεφτείς ότι η μόνη σου λύση είναι να στείλεις το παιδί σου παιδικό σταθμό για να το βοηθήσεις!Την βαρέθηκα πλέον αυτή την καραμέλα!Θα πάει παιδικό σταθμό και ξαφνικά θα αρχίσει να μιλάει απο τα 2,ε και;

Και στο σπίτι θα μιλήσει,και στο σπίτι θα πάρει πολλά εφόδια!Αν νιώθεις πως θες να κρατήσεις το παιδί σου σπίτι να το κάνεις!Αν νιώθεις ότι ο παιδικός που βρήκες δεν σε καλύπτει να μην στείλεις το παιδί σου εκεί!Αν νομίζεις πως κάτι δεν σου αρέσει στο σχολείο που πάει το παιδί σου να το ψάξεις!Γενικά η συμβουλή μου προς τους γονείς και το θέμα του παιδικού σταθμού είναι να ακούτε το ένστικτο σας χωρίς γύρω επιρροές και να λειτουργείτε σαφώς και με την καρδιά σας!Οι γονείς έχουμε κάθε δικαίωμα να ψαχνόμαστε σε ό,τι έχει να κάνει με την ασφάλεια ψυχική και σωματική των παιδιών μας,οι γονείς έχουμε δικαίωμα να γινόμαστε όσο περίεργοι θέλουμε για να βεβαιωθούμε ότι όλα λειτουργούν άψογα στο σχολείο που πάει το παιδί μας!Γιατί;Γιατί αυτό αξίζει στα παιδιά μας!Και γιατι αν δεν πηγαίνουμε εμείς με χαρά το παιδί μας σχολείο,τότε δεν πρόκειται να είναι και εκείνο ποτέ πραγματικά χαρούμενο!

Και όποιος δήθεν έμπειρος του χώρου σας πει τα αντίθετα και πάει να σας βγάλει εσάς υπερβολικούς,τότε μάλλον δεν γνωρίζει τίποτα το ουσιαστικό!

Και κάτι ακόμη!Δείξτε εμπιστοσύνη στα παιδάκια σας!Πολλές φορές μας μιλάνε λέγοντας μας τόσα πολλά χωρίς να έχουν βγάλει λέξη από τα χείλη τους….

Δεν μετάνιωσα στιγμή που το μεγάλο μας αγόρι για 4 ολόκληρα χρόνια μεγάλωσε απόλυτα κάτω από την μεγάλη αγκαλιά της μαμάς(ως επί το πλείστον)!Δεν μετάνιωσα στιγμή που τον κράτησα σπίτι και που δεν πήγε παιδικό σταθμό!Αντιθέτως θα έλεγα….Περήφανη για την επιλογή μου αυτή!Έμαθα πολλά δίπλα του και τον ρούφηξα λίγο παραπάνω….

Την νέα σχολική χρονιά το μεγάλο μας αγόρι θα πάει υποχρεωτικά προνήπιο!Δεν στο κρύβω,το άγχος είναι μεγάλο όπως και η συγκίνηση λιγάκι….

Μα ελπίζω.Ελπίζω αυτή η εμπειρία να είναι διαφορετική και να τον κάνει να αγαπήσει το σχολείο απο την αρχή!

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Όλες οι μαμάδες αγαπάμε πολύ τα παιδιά μας κ είμαστε λίγο υπερβολικές σε οτι έχει να κάνει με αυτά αλλά στο θέμα αυτό σας βρήκα πολύ υπερβολική κ λάθος σε πολλα κομμάτια…

    Μαμά Κατερινα 35 ετών, μαμά 3 παιδιών 7,5 και 1,5 ετων

Απάντηση